Czy SMS czy telefon w sprawie kondolencji – co wybrać?

SMS z kondolencjami jest dopuszczalny, zwłaszcza gdy chcesz uszanować spokój osoby w żałobie albo nie możesz spotkać się z nią osobiście. Przy bardzo bliskiej relacji telefon, osobista rozmowa lub obecność pozostają jednak bardziej naturalne. Najważniejsze są szczerość, takt i dopasowanie formy do odbiorcy.

Jak wybrać formę kondolencji?

W savoir-vivre nie chodzi o sztywny zakaz używania telefonu czy wiadomości tekstowej. Liczy się przede wszystkim to, czy kontakt będzie wsparciem, czy może dodatkowym obciążeniem. Osoba w żałobie może nie mieć siły rozmawiać, odbierać kolejnych telefonów ani odpisywać na wiadomości.

Znaczenie ma także stopień bliskości. Im bliższa relacja łączy Cię z żałobnikiem lub zmarłym, tym bardziej osobista forma jest zwykle oczekiwana. Przy dalszej znajomości krótki, dobrze napisany SMS może być wystarczającym i taktownym gestem.

Telefon nie powinien oznaczać wielokrotnego dzwonienia. Jeśli żałobnik nie odbiera, uszanuj to i zostaw krótką wiadomość. Wizyta także wymaga wyczucia, najlepiej wcześniej zapytać, czy jest na nią gotowy.

Jak napisać kondolencje SMS, żeby nie zabrzmiały chłodno?

SMS powinien być krótki, osobisty i pozbawiony presji. Unikaj kopiowania gotowego tekstu z internetu. Nawet jedno zdanie odnoszące się do konkretnej osoby brzmi lepiej niż rozbudowana, oficjalna formuła bez żadnego osobistego akcentu.

Jeśli znasz imię zmarłego, możesz je wykorzystać. Na końcu podpisz się imieniem, a przy bardziej formalnej relacji także nazwiskiem. Nie oczekuj odpowiedzi – osoba w żałobie może odpisać dopiero po kilku dniach albo nie mieć na to siły.

Wiadomość możesz sformułować na kilka sposobów:

• Krótko i neutralnie – „Bardzo mi przykro z powodu Twojej straty. Przyjmij moje szczere kondolencje”.
• Z osobistym wspomnieniem – „Bardzo mi przykro. Zawsze będę pamiętać uśmiech i życzliwość Anny. Jestem z Tobą myślami”.
• Z propozycją obecności – „Nie musisz odpisywać. Chcę tylko, żebyś wiedział, że jestem obok, jeśli będziesz potrzebować rozmowy”.
• Z konkretną pomocą – „Bardzo Ci współczuję. Jutro mogę przywieźć obiad albo zrobić zakupy. Napisz, co byłoby dla Ciebie pomocne”.

W wiadomości do współpracownika lub przełożonego zachowaj bardziej formalny ton, na przykład: „Proszę przyjąć moje szczere wyrazy współczucia z powodu straty. Myślami jestem z Panem i Pańską rodziną”. Jeśli piszesz w imieniu całego zespołu, upewnij się, że pozostali rzeczywiście chcą się pod nią podpisać.

Czego unikać w kontakcie z osobą w żałobie?

Kondolencje nie mają naprawić sytuacji ani zakończyć smutku. Ich rolą jest pokazanie, że pamiętasz i nie pozostawiasz drugiej osoby samej. Z tego powodu lepiej napisać prosto niż próbować znaleźć podniosłe, ale niedopasowane słowa.

W komunikacji z żałobnikiem szczególnie nie pomagają następujące zachowania:

• Dopytywanie o przyczynę i szczegóły śmierci, zwłaszcza w pierwszej wiadomości.
• Używanie emotikon, gifów, naklejek i gotowych obrazków, które mogą odebrać przekazowi powagę.
• Frazesy takie jak „czas leczy rany”, „musisz być silny” albo „przynajmniej już nie cierpi”.
• Porównywanie straty z własnymi doświadczeniami i mówienie „wiem, co czujesz”.
• Odwołania religijne, jeśli nie znasz przekonań odbiorcy.
• Naciskanie na rozmowę, spotkanie lub odpowiedź na wiadomość.

Nie trzeba też przepraszać za sam wybór SMS-a. Jeśli wiadomość jest szczera i wynika z chęci okazania wsparcia, nie będzie chłodna tylko dlatego, że została napisana. Możesz zaznaczyć, że nie chcesz przeszkadzać, na przykład: „Nie musisz teraz odpowiadać. Chciałem tylko przekazać, że myślę o Tobie”.

Wskazówka eksperta

Lepiej wykonać niedoskonały, ale szczery gest, niż całkowicie zniknąć z obawy przed wybraniem niewłaściwej formy. Telefon, SMS, list czy osobista obecność są tylko sposobami przekazania pamięci i współczucia. Jeśli relacja była bliska, możesz po wiadomości odezwać się ponownie za jakiś czas – nie tylko w dniu pogrzebu.

Wybierz telefon lub osobiste spotkanie, gdy wiesz, że odbiorca tego potrzebuje. Wybierz SMS, gdy chcesz delikatnie zaznaczyć swoją obecność, nie narzucając rozmowy. W obu przypadkach najważniejsze pozostają pamięć o zmarłym i szacunek dla przeżywającej żałobę osoby.