Savoir-vivre

Savoir vivre – jak czytać zasady dobrego wychowania?

Napisał(a) 1 min czytania
Elegancko nakryty stół z porcelaną i sztućcami, tworzący atmosferę wykwintnej kolacji w duchu zasad savoir-vivre’u.
Grafika wygenerowana przez AI

Savoir-vivre wymawiamy [sawu-AR-WIWR]. Nie wstawiamy w pierwszym członie dźwięku [ł], dlatego błędna jest wymowa „sawułar-wiwr”. Wyrażenie pochodzi z języka francuskiego i oznacza zasady dobrego wychowania oraz znajomość form towarzyskich.

Jak pisać i wymawiać savoir-vivre?

Poprawny zapis to savoir-vivre – z łącznikiem. W wymowie akcentujemy ostatnią sylabę pierwszego członu oraz cały drugi człon, co można zapisać jako [sawu-AR-WIWR].

Najważniejsze reguły dotyczące tego wyrażenia są następujące:

  • Pisownia – zapisujemy savoir-vivre z łącznikiem, także małymi literami.
  • Wymowa – mówimy [sawu-AR-WIWR], bez dźwięku [ł].
  • Akcent – pada na ostatnią sylabę pierwszego członu oraz na drugi człon wyrażenia.
  • Najczęstszy błąd – forma „sawułar-wiwr” jest niepoprawna, ponieważ dodaje nieobecny w wymowie dźwięk.

Jak odmieniać savoir-vivre?

Wyrażenie można pozostawić bez odmiany, na przykład „zasady savoir-vivre” albo „zgodnie z savoir-vivre”. Zaleca się jednak jego odmianę. Końcówki dopisujemy po apostrofie, podobnie jak w odmianie obcych nazwisk zakończonych na nieme -e. W miejscowniku zakończenie ulega spolszczeniu.

Przypadek Forma
Mianownik savoir-vivre
Dopełniacz savoir-vivre’u
Celownik savoir-vivre’owi
Biernik savoir-vivre
Narzędnik savoir-vivre’em
Miejscownik savoirvivrze

Czytaj dalej w tym dziale